11 yıl süren savaşta, topraklarının 2/3'ü savaş alanları olmuş bir ülke. Nüfusunun 1/5'ini, 3 milyonu aşkın insanını bu alanlarda yitirmiş. Yanmış, yıkılmış. Ülkede öğretmen, hekim, eczacı, mühendis, hukukçu, mimar, sanatçı vb. yüksek okul mezunu kalmamış. Duvarcı, demirci, marangoz, nalbant, ayakkabıcı, terzi mumla aranıyor. Hastane, okul, liman, yol, fabrika yok denecek kadar az, varolanlar harap. Nüfusun %80'inden çoğu köylerde. Millet yorgun ve yoksul. Fevzi Paşa Mektebi’ndeki 1932 tarihli bu an yukarıda belirtilenlerin bir özeti gibi değil mi. Yoksullukla gerekçelendirme ihtiyacı duymadan , öğretmenler giyimlerinde , öğrenciler intizamlarında ne kadar özenliler. Bir Zamanlar Sivas sayfasının notu ile paylaşıyorum.