Ana içeriğe atla

Yayınlar

Ekim, 2019 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Kızılırmak / Ekim 2019

via Sivas Herfene http://bit.ly/2q77b04

Sivas'ın Dümbüllü İsmail'i Mehmet Erdinç arşivinden

via Sivas Herfene http://bit.ly/2C1Rv0Y

Altmışlı Yıllarda Meydan Hamamı , Dikilitaş, arkada Güdük Minare ya da Dabaz Tekkesi.

via Sivas Herfene http://bit.ly/34sXGHF

ULU CAMİ / Ekim 2019

via Sivas Herfene http://bit.ly/31ZeioJ

Sivas / şimdi

via Sivas Herfene http://bit.ly/2N3itvl

Gar da bir hanımefendi. 1940 lı yıllar olmalı.

via Sivas Herfene http://bit.ly/2MZ883s

1970 Kaleden Sivas Celal Yayman arşivinden

via Sivas Herfene http://bit.ly/34dNyST
via Sivas Herfene http://bit.ly/2q97RlO
via Sivas Herfene http://bit.ly/2JzRh5i
via Sivas Herfene http://bit.ly/2q3mLtE
via Sivas Herfene http://bit.ly/2BX4CR6

Şefika Yılmaz arşivinden

via Sivas Herfene http://bit.ly/2Wq8jrC

Yıl 1966 Saliha Uyaroğlu Tonga arşivinden Sıcak çermik hâtırası

via Sivas Herfene http://bit.ly/321oI7g

SİVAS / Ekim 2019

via Sivas Herfene http://bit.ly/31X8k7x

Vilayet binası

via Sivas Herfene http://bit.ly/2q5o7Ea

Ulu cami önünden / şimdi

via Sivas Herfene http://bit.ly/31XRbee

Bezirci Akdeğirmen mahallesi / Ekim 2019

via Sivas Herfene http://bit.ly/2ptIFGz

Etembeyin parkı / Ekim 2019

via Sivas Herfene http://bit.ly/2MZf00Y

Sivas'ı bir kış boyu, kasıp kavuran çat ayazların, dondurucu soğukların haberini getiren sonbahar rüzgarları, her yıl olduğu gibi bu yılda, ekim ayının dokuzunda yaprak dökümü dediğimiz fırtınaya dönüşüp, Sivas üzerinde esmeye başladı. İlerlemiş yaşının verdiği alışkanlıkla, komşumuz lalazların Halil Emmi nedense? Her sene ağaçlardaki sararmış yaprakların dökülmelerini meraklı bakışlarla izlerdi. Ona göre yapraklar eğer üst dallardan dökülüyorsa bu seneki kışın çok sert, eğer ki alt dallardan dökülmeye başlamışsa ılıman kış geçeceğinin hükmüne varır, kışın ahır sekilerinde, mahalle odalarındaki sohbetlerde, bilmiş bir ağızla; ben söylememişmiydim diyen Halil emmi, sonbaharda yaptığı tahminin Kışın onaylanması onurunu yaşardı. İlk düşen karla beyazlara bürünen Kardeşler dağını aşıp ta Sıcak iklimlere doğru uçan göçmen kuşlar sonsuzlukta kayboluncaya kadar hüzünlü bakışlarla takip eden büyüklerimiz, Elikulağında dedikleri kar, bugün değilse yarın Sivas'a düşer hesabı ile, kış hazırlıklarına başlardı. Öncelikle sandıklardaki bohçalardaki kış giyeceklerini çıkaran analarımız, eski urubalarımızı giyecekler?? teker teker gözden geçirdikten sonra, sökük olanları diker, yama yapılması gerekenleri yamardı. Geçmişten gelen tasarruf geleneğinin vermiş olduğu alışkanlıkla da, kendi kendisine konuşur yenisini almanın hiç gereği yok, bu kışda bunlarla idare ederiz derken, müsrüflüğün üzerine bir çizgi çeker, gelecekte ne olacağı bilinmeyen zor günlerin hesabını yapardı. İlk baharda dolaplardan birine veya sepetlerle doldurulan, evin onca horantasına halkına ait. Cizlavut marka kara lastikler, yemeniler, sandallar, şoşonlar, Kopcalı kısa lastik çizme,Kunduralar, Mesler, sandıktan, sepetten çıkarılır, evde böylesi işlere eli yatkın biri tarafından onarılır, Katipoğlu dede, Kazım Usta , Bölükemmi, Kadir Emmi, Tamirci Hınım İbo, Kaleboynulu Şemşet usta; denilen lastiklerin tabanlarına, silikon denilen bir madde ile uygun bir yama yapıştırır, karda, buzda kaymaması içinde, yapıştırılan yamalara kırtiş açardı. Meslerin yemenilerin yırtık yüzlerine yapılan yamalar kaba olsada, yinede bir kış giyilebilecek bir duruma getirilmiş olurdu. Zaman zaman büyüklerimiz; Dünya ahvalinden malumat, Bilgi sahibi olabilmek için haftada onbeş günde bir genelde Köroğlu isimli gazeteyi alırlardı. O zamanlar gazeteye Ceride derdik. Okunan gazeteler zayedilmez, okula giden öğrencilerin kitap yüzlerinin ciltlenmesinde, kırılan camların yenisi takılıncaya kadar pencerelere yapıştırılmasında kullanmak için saklanırdı. Güz mevsimi geldiği zaman, büyüklerimiz dört sayfadan oluşan bu eski gazetelerden iki üç tanesini beş santim kadar genişlikte keser, karmış oldukları un veya çiriş denilen bir madde ile kapıların tahta aralarına, pencerelerin ek yerleri ile pervaz aralarına bu gazete şeritlerini yapıştırır, sözüm ona, soğukla mücadelede yenik düşmemek için, günümüz deyimi ile, enerji tasarrufu için tedbir alırlardı. Genellikle evlerimizdeki oda kapıları, bugünkiler gibi kulplu kilitli değildi. Ya kapı tahtasına tutturulmuş ağaç bir elcek veya telden kıvrılmış halkayla kapıyı açıp kapatırdık. Ayrıca kapı ile söve arasındaki takoza bir meşin parçası çakılır, kapının sıkı sıkıya kapanması sağlanırdı. Daha önemlisi; dış kapının üst sövesine çakılıp sarkıtılan bir kilim eve soğuk girmesini engellerdi. Analarımızın şükür kurtulduk, odada bir genişledi ki, memnuniyet ifade eden sözleri ile, ilkbaharda kaldırılıp, odunluğun veya çatı katlarının bir köşesine muhafaza edilen, Odun sobası, Soba boruları, soba tahtası, Mangal, Maşa, Köz tavası, Gelberi, Çemberden yapılmış mangal kafesi, ufacık el körüğünden oluşan soba gereçleri teker teker incelenip kırığı çıkığı onarıldıktan sonra evlerin alt katlarındaki odaya getirilir. Buraya kış odası denilirdi. Kerpiçten örülmüş bir metreye yakın kalınlıkta olan bu odanın duvarlarına ana duvar derdik. Bu adaların pencereleri genellikle çift çerçeveli olurdu. Zaman zaman ters esen rüzgarla soba tüttüğü için tavana kadar islenmiş duvarın soba deliğine, ilkbaharda yapıştırdıkları gazeteyi parmağı ile delip soba borusunu taktıktan sonra boru ile delik arasındaki boşluğa kiremit parçalarını sıkıştıran babam, Allah ağız tadı ile yakmayı nasip etsin dileğinde bulunmayıda ihmal etmezdi. Çok bilmiş bir ağızla da, Sivas'ta en iyi pıhariyi baca çavuşbaşılı Şükrü ustanın, kayseri kapılı Halil ustanın, Ali ustanın, Hüseyin ustanın, Sağır Nişan'ın, kireçci Ziya ustanın, Hamit ustanın, Kıtıl Mahmetin, Gödek Mustafa'nın yaptıklarını söyler, metihlerini yapardı. Büyüklerimizin; akşam sabah eli kulağında dedikleri kar, Sivas'a düşünceye kadar, gecenin hafif soğuklarında korunmak için, kış devlüğü görülürken alınan bir iki eşek yükü meşe kömürünün yakıldığı mangallarda hem yemek pişirilir, hemde ısınılırdı. Nihayet; birkaç gün aralıksız yağan kar, Sivas'ı teslim alır, şehrin sokaklarında yol iz kalmayınca yaşantı evlerin dip odalarına çekilirdi. Pıharilerden çıkan sobaların dumanı ise isteksiz arzularla üşüyen gökyüzüne doğru yükselmeye çalışırdı. Sivas'ın uzun kış gecelerine, akşamın karanlığı çöktüğü zaman, eş dost ziyaretlerine, mahallelerde açılan oda toplantılarına, sıra gezmelerine, ahır sekilerindeki sohbetlere katılmak için bu kış geceleri bir vesile sayılırdı. Sıkıcı günlerin gasvetinden birkaç saatliğine de olsa değişik bir ortam yaşamak arzusu ile, gece misafirliklerine de gidilirdi. Kaynata, Kaynana, gelin ve torunlarla birlikte en az on kişiden oluşan ailenin, en güçlü erkeği öne geçer, elinde tuttuğu fanusun İçince mum yanan fenerin titrek ışığında karlara bata çıka iz açar, tek sıra halinde yürüyenlerse nefes nefese onu takip ederdi. Oğlunu düşe kalka takip eden yaşlı nine gerilerden, "bire oğlum adımlarını biraz seyrek at, adımım adımlarıma denk gelmiyor, habire kara saplanıp düşüyorum" Bağırtısı, sokaklardaki gece ayazının sakinliğinde yankılanırdı. Kafiledekilerin başları omuzlarının içine çekilmiş, eller cepte soluk soluğa yürüyen erkekleri takip eden kadınlar; o zamanlarda erkeklerin dışarıda çocuklarını kucaklarına alıpta taşımaları ayıp sayıldığı için, çocukları devamlı kadınlar taşırdı. Bu sebepten kocalarının onurunu her şeyin üstünde tutan kadınlar, sırtlarına, kucaklarına aldıkları çocuklardan dengesini tutturup düzgün adım atma çabası verilirken, dişleri arasına alıp sıkıştırdıkları bürüklerinin uçlarından tutan çocuklarsa düşe kalka analarını takip ederdi. Zaman zaman gerilerden bir çocuğun, "Abaa, Anne, Ana bızım geldi" çığırtısına "ula oğlum şimdi çişin sırasımı?" derken bir taraftan da oğlunun uçkurunu çözerdi. Önü açılan çocuk, kar üzerine sarı renkte anlamsız şekiller çiziktirirken, kafile mola vermek mecburiyetinde kalırdı. Bızlamasını bitiren çocuk tumanını yukarı çekerken, bir diğer çocuğun düştüm abla; bağırtısına, babıya düşesin! Diyerek koşar, üşüyen elleri ile çocuğu kaldırıp, üzerindeki karları silkelerken, Ay ışığı bu insanlara hüzun dolu gölgeler bırakırdı. "Burası Sivas gardaş günüm dünümden kara/ Nasipte varsa eğer, kavuşuruz bahara?" Baba gamdolu gözlerle gökyüzünde parlayan yıldızları inceledikten sonra, yarınki havanın çok ayaz olacağı hükmüne varır. Kaçak tütünden zurna gibi sardığı dudakları arasındaki sigarasından birkaç defa derin derin nefes çekerken gerilerde kalan gelinlerinin, torunlarının düşe kalka yürümelerine acıyarak bakardı. Nihayet, has dostu, çocukluk arkadaşı, Çayırağzı mahallesindeki Melik Acem kümbetinin karşısındaki Çekem Memet Demiralp'ın dokuz oğlu evine kaplumbağa yürüyüşü gibi atılan adımlarla anca yarım saatte gelebildiler. Baba; endişe ve merakla ya evde değillerse? Diyerek, çift kanatlı kapıya bağlanmış eski zaman işi iri pirinç halkalardan biriyle kapıya birkaç defa vurduktan neçe sonra, gerilerden gürbir erkek sesi kimoo! Diye bağırırdı. Biz geldik, yoksa yattınızmı gardaş? Sualine, arkadaşı, memnuniyet dolu bir seda ile ne yatması bu saatte yatılırmı gardaş! Diyordu.İdare lambasından sızan fersiz ışığın aydınlattığı avludan geçen misafirleri hoşnut bir yüzle içeri nuyur eden olgun çağdaki evin hanımı bir yandan yere serilmiş yatakları alelacele topluyor, çocuklarını uyandırmaya uğraşırkende, vallaha ne iyi etinizde geldiniz, uşakların yalnızlıktan canları sıkılıp yattılar. Bizde herüfünen camın önünde oturup karın yağışını seyrediyorduk diyordu. Makatın baş köşesinde oturan misafirlere, tekrar hoş geldiniz diyen evin hanımı, kısılan gaz lambasının fitilini ayarlayıp odanın içi aydınlanınca, en az yüzeli senelik antik tavanın kalem işi oymaları, ışıkla daha bir belirginleşip daha bir göz alıcı olurdu. Lamba şavkının daha çok aydınlattığı kıble yönündeki pencerelerin duvardaki boşluğuna takılmış, beyaz kılıfı içindeki Kuranı Kerim, sağ taraftaki çivide askerdeki oğlunun gönderdiği mektuplarla, Evimize bereket getirsin inancıyla bir diğer çiviye takılmış memecim giliği, o duvarın dekorunu tamamlıyordu. Yorgun ve hassas bir ruhun acılarını, mutluluklarını, beklentilerini, her kirkit vuruşun anlamlaşarak desene dönüştüğü sabırla dokunan bir Şarkışla kilimi yere serilmişti. Mereküm dağı'nın ot ve kökleri ile boyanıp dokunmuş, eskidikçe renkleri daha çok parlayan ecdat yadigarı Sivas halısı ile yastıkların üzerine çekilen dantel ve kaneviçe işlemeli ak patiska makatın görüntü vasfını zenginleştiriyordu. Pirinç mangalın üzerine oturtulmuş cezvedeki kahve yavaş yavaş kaynarken, zincirli duvar saatinin yorgun tiktakları odanın sigara ile kahve kokan havasına karışıp, antik tavana doğru uçuşuyordu. Sobaya doldurulan bir kucak meşe odunu, odanın sıcaklığını tebdil ederken, çocuklar üç basamakla çıkılan Sofa yönündeki; açıklığı tırabızan dediğimiz parmaklıklarla emniyete alınmış Kızlar sekisindeki yerlerini almışlardı. Birbirleri ile epey müddet cebelleşen, boğuşan çocuklar, daha sonra hangi oyundan başlayacaklarına karar verirlerken, hoş geldin kahvelerini yudumlayıp koyu bir sohbete dalan yaşlıları edeple dinleyen gençlerse, bilgi dağarcıklarını zenginleştiriyorlardı. Hizmet ve cömertlik tasnifinde geri kalmamayı ilke edinen evin hanımı; sandığında sepetinde ne varsa, tabaklar dolusu, üzüm, pestil, dut, leblebi, ceviz gibi kuru çerezlerle siniler donatır, Mangalda çörekler ısıtılır, sulanan yufkalarla, kıyma, küp peyniri düremeçi yapılıp yenilirken, kışlık yoğurtan özenen çalkama, ayran kalaylıbakır maşraplarla su tası içilirdi. Kızlar sekisindeki çocuklar: Turp kalktı şalgam yattı. Aç kilit, Elel epenek oyunlarından sonra, Büyük annenin tatlı bir lisansla anlattığı en az yarım saat süren masalı, merak ve heyecanla dinlerken, Masal; gökten düşen hayali üç elma biri anlatanın, biri benim, biride dinleyenlerin payına düştü diyen büyük anne hikayesini tamamlardı. Daha sonra çocuklar kendi aralarında, Sıra türküleri, tekerlemeler söyler bilmeceler sorar. Bir evde kaç kız kaç oğlan var sorularına cevap bulmaya kafa yormaya çalışırken, önlerine konulan tabaklar dolusu çerezlerin farkına bile varmazlardı. Yaşlılara gramafonda çalınan taş plaklardan dinledikleri, şarkıların, türkülerin, gazellerin, kasidelerin içli ve hazin nameleri yufkalaşan yüreklerini kabartırken gamlı gamlı el sallatırdı. Gençlerse, yaşlı bu insanların yüreklerinin içli duygularla dolu olduklarını bilmedikleri için, bunları merak ve anlamsız bakışlarla seyrederlerdi. Kızlar sekisindeki minderlerde, uykuya yenik düşüp uyuyakalan çocuklar, rüya alemlerinin yemyeşil bahçelerinde beklide özledikleri baharı yaşıyorlardı.Dondurucu soğukların hüküm sürdüğü Sivas'ın ıssız sokaklarında, in cin top oynarken gecenin geç saatlerine kadar devam eden gönül sohbetlerinin de, sonlarına gelinmiş, yemeler, içmeler, sohbetler ve oyunlarla akıp giden zaman haylı ilerlemişti. Son içilen kahvelerin hitamında, uyuyan çocuklar yine ablaların, annelerin sırtlarına kucaklarına alınır, üşümesinler diye, üzerlerine bir çocuk yorganı veya atkı örtülürdü. Fanusun mumu ev sahibi tarafından tazelenir, tatlı dil hoşnut bir ifadeyle yine buyurun yine bekleriz dilekleri ile dış kapıya kadar yolcu edilirdi. Dışarıda insanların iliklerine kadar işleyen dondurucu rüzgar şehrin ıssız sokaklarında hükmünü sürdürürken, günün akşam saatlerinde başlayan kar, tipiye dönüşüp hala yağmaya devam ediyordu. Kafile ise Şeyh Çoban mahallesindeki, tek katlı toprak bacalı karşılıklı evlerin oluşturduğu daracık Evliya sokağında, zorlukla atabildikleri adımlarla, dizlerini aşan kar birikintilerine, taze izler aça aça evlerine ulaşmaya çalışıyordu. Arayıcı gözlerle çevreyi kolacan eden pasvatların ??mahalle bekçisi?? bir yürek ateşinin feryadı gibi öttürdükleri düdük sesleri ise, yakıcı bir çığlık misali; Sivasın üşüyen gecelerine güvenilir ve muhabbet dolu sokulucu bir sıcaklık bırakıyordu. Burası Sivas Gardaş günüm dünümden kara, Nasipte varsa eğer kavuşuruz bahara ? KADİR ÜREDİ

via Sivas Herfene http://bit.ly/2qWkGAd

Bu sokağın eski hâlini hayal bile edemezsiniz ... 😥 / Ekim 2019

via Sivas Herfene http://bit.ly/2JxLCN7

ÇİFTEMİNARE / Ekim 2019

via Sivas Herfene http://bit.ly/32ZzT1A

ULU CAMİ

via Sivas Herfene http://bit.ly/2Nocoss

Çankaya Art Page nin suluboya çalışması 👍

via Sivas Herfene http://bit.ly/2MXydQE

Sivas Gazipaşa İlkokulu 1996 yılı bayram töreninde Ahmet Güdür öğretmen öğrencileri ile birlikte.

via Sivas Herfene http://bit.ly/2No4Juc

Kale cami , Çifteminare / dün

via Sivas Herfene http://bit.ly/2pZiGXo

Şimdi Sivas

via Sivas Herfene http://bit.ly/34a18qd

Kutlu Olsun. Nice Yıllara.

via Sivas Herfene http://bit.ly/2ovCAsI

Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun.

via Sivas Herfene http://bit.ly/32TGdaU

SİVAS / şimdi

via Sivas Herfene http://bit.ly/2Ju0iww

Bu sabah 4 yol

via Sivas Herfene http://bit.ly/342Sav0

Akaylar konağı / bugün

via Sivas Herfene http://bit.ly/2Nnkv8n

Gökpınar , Gürün Vedat Esen fotoğrafıdır.

via Sivas Herfene http://bit.ly/2Wv6qdz

Vilayet binası / bugün

via Sivas Herfene http://bit.ly/2JtEjpQ

Çay hamamı sokağı , eski Mundar ırmağın yeri Bugün 😥😥😥

via Sivas Herfene http://bit.ly/2PpIo1P

Sivas meydan / bugün

via Sivas Herfene http://bit.ly/2BRPx3c

SİVAS / şimdi

via Sivas Herfene http://bit.ly/2NpAAe6

Çifteminare Kale cami / şimdi

via Sivas Herfene http://bit.ly/2Jtl1AW

Yahyabey caddesi / şimdi

via Sivas Herfene http://bit.ly/36eBVwz

23 Nisan geçit merasimi Yıl 1934

via Sivas Herfene http://bit.ly/34cbwOr

Tem fabrikası ve Süt işletme tesisi temel atma töreni var . Gitmek isteyenler için.

via Sivas Herfene http://bit.ly/2PoOP5f

29 Ekim 1938…Cumhuriyet Bayramı…Artık Büyük ATA’nın sağlık durumu, fevkalade vahim…Odasında, yarı uyku halinde, bitkin bir şekilde yatıyor…Yaşamından umut kesilmiş, her an her şey olabilir…Oysa O,Ankara’daki törenlere katılmak istemiş, hatta hipodromda, ATATÜRK’ün şeref locasına yorulmadan çıkabilmesi için bir asansör yaptırılmış, ama ne mümkün ?” Ne olacaksam orada olayım” diyen ATATÜRK doktorlara,”Bütün mesuliyet benimdir…Ankara’ya mutlaka gideceğim” demiştir, ama artık yatağından bile kalkamamaktadır. O sırada Dolmabahçe Sarayı’nın önünden iyice yakın geçen bir vapurun içerisi, Askeri Lise öğrencileriyle dolu…Cumhurbaşkanlığı boyunca ilk kez Ankara’daki törenlere katılamayan ve durumu oldukça ağır olan ATATÜRK’ü görmek isteyen öğrenciler,göz yaşları içerisinde, ellerindeki bayrakları, çiçekleri ve şapkalarını sallayarak haykırıyorlar…”ATAmızı görmek istiyoruz!...Sonra birden hep bir ağızdan söylemeye başladıkları İstiklal Marşı ile Dolmabahçe Sarayı inliyor…Bu sırada yanında gene manevi kızı Gökçen olan ATATÜRK, gençlerin sesini duyarak heyecanlanır, yatağında doğrulur ve heyecanla pencereden bakan Sabiha Gökçen’e seslenir: “Bak Gökçen,gençlerimin sesi…Duydun mu beni istiyorlar…” “Evet paşam”,der Gökçen,”Bir vapur dolusu genç…Askeri Lise öğrencileri…Cumhuriyet Bayramı törenlerinden dönüyor olmalılar…ATATÜRK “ Çocuklarım…Benim çocuklarım…” diye fısıldar,gözlerinden yaşlar süzülmektedir.Bu sırada içeriye doktor Neşet Ömer ve Salih Bozok girer. ATATÜRK heyecanını onlarla paylaşır.”Duyuyor musunuz” “Evet Paşam” derler gözleri dolarak “Duyuyoruz…”Onlar,Cumhuriyeti emanet ettiğim gençlerimiz..” der gururla ATATÜRK.Sanki bir anda iyileşmiş, güçlenmiş gibidir. Oysa ATATÜRK’ün odasının yanındaki nöbet odasında Kılıç Ali,pencereyi açmış,gençlere “Gidin!” diye işaret etmektedir.Oysa gençler iyice coşmuştur.”Yaşa ATATÜRK,Varol ATATÜRK!” diye bağırmakta,bazı gençler vapurdan suya atlayarak, saraya doğru yüzmeye çalışmakta,”ATAmızı görmek istiyoruz!” diye haykırmaktadır. “Çocuklarımı görmek istiyorum…” ATATÜRK “Çocuklarımı görmek istiyorum. Buraya kadar gelmişler, hiç değilse onlara el sallamalıyım, beni pencereye götürün!” emrini verir.Doktor Neşet Ömer “Fakat Paşam…” diyecek olur, ATATÜRK doktorun itirazına sertçe yanıt verir:”Nedir fakat?”Doktor susar. Salih Bozok hemen pencere önüne bir koltuk koyar. Sonra ATATÜRK’ü giydirirler.Bu giyinme ona büyük ıstırap verir, ama yüzünden boncuk boncuk terler süzüldüğü halde, sesini çıkartmaz. Sonra nöbet odasından koşup gelen Kılıç Ali’nin de yardımıyla ATA’yı penceredeki bir koltuğa götürüp oturturlar.ATATÜRK giyinmiş, başı dik, sanki hiç günleri sayılı bir hasta değilmiş gibi, gençlere gülümseyerek el sallar.Gençler ATATÜRK’ü pencerede görünce, iyice coşarlar ve sanki denizde kıyamet kopar.Hep beraber alkışlayıp,”Büyük ATATÜRK” diye haykırdıklarında, yer gök inler.Gençlerden birkaçı daha üniformalarıyla vapurdan atlayarak ATA’larına doğru yüzmeye,marşlar söylemeye başlar.Bu manzarayla fevkalade duygulanarak ağlayan ATATÜRK’ün gençlere salladığı eli, gittikçe gücünü kaybederek yana düşer…Gözyaşları içerisinde “Yoruldum…” der.Kılıç Ali ve Salih Bozok,onu koltuğu ile kucaklayarak, yatağının yanına getirirlerken, dışarıdan gelen tezahürat sesi, gittikçe yükselmektedir. Paşanın “Onları gördüğüm için mutluyum” derken,yumduğu gözlerinden ip gibi yaşlar süzülmektedir.... Alıntı

via Sivas Herfene http://bit.ly/32YRN4E

Sivas Selçuk Ortaokulu önünde bir hanımefendi Yıl 1942

via Sivas Herfene http://bit.ly/348srBc

29 Ekim Cumhuriyet Bayramımız kutlu olsun🇹🇷

via Sivas Herfene http://bit.ly/36apW3l

Sivas kış fotoğraflarım

via Sivas Herfene http://bit.ly/2qQ2tUV

Bu akşam üzeri Kızılırmak

via Sivas Herfene http://bit.ly/32Sa3fU

Kızılırmak Kesik köprüden / şimdi

via Sivas Herfene http://bit.ly/2qMoDqZ

Yukarı tekke / şimdi

via Sivas Herfene http://bit.ly/2NfmED7

Gökçebostan mahallesi / şimdi

via Sivas Herfene http://bit.ly/341ysj2

Alibaba Camii

via Sivas Herfene http://bit.ly/31NkwYr

Sivas'ın en güzel zamanları

via Sivas Herfene http://bit.ly/2NhOgYi